کلامی برای آغاز

تغییر همیشه و در هر حالتی سخت است . همراه است با هزار پیچیدگی . شهامت می خواهد . فراموش کردن می خواهد . از نو ساختن می طلبد . تفاوتی هم ندارد که این تغییر در چه مقیاسی باشد . بسته به مقیاسش سختی خاص خودش را دارد . یعنی اصلا نمی شود که یک تغییر بدون سختی شکل بگیرد حالا می خواهد در حد عوض کردن یک وبلاگ باشد .

از سال هشتاد و چهار این سومین وبلاگی است که آغازش کرده ام . اولین وبلاگم اواخر همان سال فیلتر شد . صد شکر هم که فیلتر شد تا وادار شوم از محیط مزخرف پرشین بلاگ جدا شوم . بعد از آن وبلاگی هم اسم را در پارسی بلاگ ساختم . پارسی بلاگ نکات مثبت زیادی داشت ، مثل انتخاب متن برتر ( که بیش از سی متن از من به این عنوان رسیدند ) ، وبلاگ برتر ( که در آبان هشتاد و شش وبلاگ من این عنوان را کسب کرد ) ، ابزار های در دسترس و یوزر فرند و … اما جو بسیار بسته و خشکی را دارا بود و هست و سرویس دهنده اش نیز بسیار ضعیف کار می کند .

در مجموع در پارسی بلاگ بیش از بیست هزار نفر در طی دو سال از وبلاگم بازدید کردند . بیشترین بازدید روزانه ام صد و پنجاه بازدید و مطعلق به پست :  آيا هيچ سر بر مي کنند از خواب ؟ بوده است . بیشترین نظر ها را هم برای پست : تا اوج کرکس درج نمودند .

در کنار این سه وبلاگ برای مدتی در وبلاگ های گروهی سبز-سرخ ، و کشکیات نیز می نوشتم که دوام چندانی نداشته اند . همچنین چهار ، پنج ماهی است که فتوبلاگم را با نام عکسکده راه انداخته ام که علاقه عجیبی به آن دارم . از خوبی های فتوبلاگ پیدا کردن مخاطب غیر ایرانیست که در پیشرفت زبان انگلیسیم هم تاثیر شگرفی داشته است ( از طریق لایو چت _ گفتگوی صوتی اینترنتی _ با برخی از این مخاطب های دوست داشتنی )

محیط وورد پرس را خیلی دوست دارم اما کار کردن با ابزار هایش عجیب سخت است و فکر می کنم چند ماهی طول بکشد تا بتوانم خودم را با اینجا وفق بدهم و احتمالا تا آن زمان شما شاهد تغییرات پیوسته ای در قالب ، پیوند ها و … وبلاگ خواهید بود . ترتیب پیوند ها رو نمی دانم چگونه باید تغییر داد . دارم تلاشم را می کنم تا به آن شکل و ترتیب دلخواهم برسم …

در قسمت درباره من و وبلاگم نوشته ام :

انسان تعریف پذیر نیست . نه شماره ها و نه کلمات توانایی بیان (( چه بودن )) انسان را ندارند . شماره ها و کلمات می گویند سال شصت و هفت به دنیا آنده ام . بیست سال دارم . سال هشتاد و شش در دانشکده علوم اجتماعی علامه طباطبایی شروع به تحصیل در رشته جامعه شناسی کردم . کتاب ، موسیقی و فیلم از نفس کشیدن برایم حیاتی ترند . عاشق مطالعه موضوعاتی چون : حقوق کودکان ، زنان ، طبقه و قشربندی و مردم شناسی هستم . شعر خواندن را دوست دارم . دیوانه اخوان بزرگم و البته دیوانه عکاسی نیز … و اعتقاد دارم خدا اگر انار را نمی آفرید شایسته ی پرستیدن نبود .

چگور ( هم وزن قبور ) سازي است از خانواده آلات موسيقي رشته اي مقيد از رده تنبور که به آن دو تار نيز مي ويند . نيز ( چگر ) . ساختمان اين ساز تشکيل مي شود از يک کاسه طنيني گلابي شکل و دسته اي مانند دسته تنبور . کاسه اش از سه تار بزرگتر است . دو تار فلزي دارد و به همين سبب به آن دو تار مي گويند . نواختن اين ساز هنوز هم ميان شرق نشينان ايران مخصوصا ترکمانان و همچنین اهالي آذربايجان ايران رايج است

…………………………………………

برای درج نظر خود بر روی آیکون دیدگاه در قسمت بالای پست و در زیر عنوان متن کلیک کنید

برچسب‌ها: بی گاه نوشته